Komórki macierzyste z krwi pępowinowej mają znacznie większe zdolności regeneracyjne niż komórki pochodzące ze szpiku.

Źródła krwiotwórczych komórek macierzystych

Obecnie w medycynie wykorzystuje się  powszechnie trzy źródła krwiotwórczych komórek macierzystych. nimi: szpik, krew obwodowa oraz krew pępowinowa.

Pobieranie komórek macierzystych ze szpiku wykonuje się metodą inwazyjną wielokrotnie nakłuwając talerze kości biodrowych. Zabieg odbywa się najczęściej w kilkugodzinnym znieczuleniu ogólnym. Pobrany w ten sposób materiał oczyszcza się przeważnie w tzw. separatorze komórkowym.

Pobieranie krwiotwórczych komórek macierzystych z krwi obwodowej również odbywa się metodą inwazyjną – zwykle z żył łokciowych przy użyciu separatora komórkowego. Zabieg ten jest trwa kilka godzin i bywa powtarzany przez kilka kolejnych dni ,żeby „zebrać” z krwi jak najwięcej komórek.  Ponieważ liczba komórek macierzystych w krwi obwodowej jest mała to konieczne jest uprzednie kilkudniowe podawanie dawcy poprzez iniekcje dożylne farmakologicznych czynników wzrostu pożądanych linii komórkowych.

W przeciwieństwie do szpiku oraz krwi obwodowej, pobieranie komórek macierzystych z krwi pępowinowej odbywa się w sposób nieinwazyjny, prosty i bezpieczny. W trakcie zabiegu pobrana zostaje krew, która pozostała po porodzie w części płodowej łożyska i w sznurze pępowinowym, czyli w części zwanej popłodem. Po odpępnieniu dziecka nakłuwane jest naczynie krwionośne sznura pępowiny i pobiera się pozostawioną w popłodzie krew.

Pozyskane w ten sposób komórki macierzyste z krwi pępowinowej, tak jak komórki szpiku i krwi obwodowej po dodaniu środków krioochronnych można przechowywać w ciekłym azocie (-196ºC) przez dziesiątki lat.